Η επικράτηση του ανορεξικού προτύπου στις πασαρέλες τη δεκαετία του ’90, αποξένωσε ακόμη περισσότερο αυτούς τους, ούτως ή άλλως, εκ πρώτης όψεως ασύνδετους χώρους. Χρειάστηκαν σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μέχρι να φανούν οι πρώτες οργανωμένες προσπάθειες γεφύρωσης του χάσματος, μέσα από καμπάνιες απενοχοποίησης του φαγητού και αντικατάστασης της θερμιδοφοβίας από το δόγμα της ισορροπημένης διατροφής. Καμπάνιες που πιθανότατα θα είχαν χαθεί στα τάρταρα, αν δεν είχαν συχνά πρωτοστάτες σε αυτήν την προσπάθεια πρώην μοντέλα, χρόνια θύματα της αφαγίας. Η Kate Moss σόκαρε πριν λίγα χρόνια όταν αποκάλυψε ότι ένα από τα motto της ως μοντέλο ήταν το «Nothing tastes as good as skinny feels» («τίποτα δεν είναι τόσο νόστιμο όσο η αίσθηση ότι είσαι αδύνατη»), προσθέτοντας ότι «πάντα προσπαθείς να το θυμάσαι, αλλά ποτέ δεν πιάνει». Για κακή της τύχη, τα ΜΜΕ απομόνωσαν μόνο την πρώτη φράση της δήλωσης, η οποία τελικά της γύρισε μπούμερανγκ, καθώς οι γυναίκες σήμερα φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει, ότι η απόλαυση του φαγητού δεν αποτελεί εμπόδιο στην καλή εμφάνιση που προστάζει ο κόσμος της μόδας.

Για την ακρίβεια, το φαγητό και η μόδα έχουν περισσότερα κοινά παρά διαχωριστικά στοιχεία. Μέσα από το Food and Fashion, θα διαπιστώσουμε πώς η μόδα –ως τέχνη που μιμείται τη ζωή και τις επιθυμίες της– εμπνέεται πολλές φορές από την κουζίνα και τα υλικά της, αλλά και πώς στην gourmet μαγειρική ενθαρρύνεται η τάση, η ευχάριστη γεύση να συνδυάζεται με την άψογη αισθητική όψη ενός πιάτου ασπαζόμενη προφανώς την άποψη, ότι όσες περισσότερες αισθήσεις συμμετέχουν, τόσο μεγαλύτερη η γαστρονομική τέρψη.